بارگذاری پوشه
برای امتحان سریع یا پروژهای که در گیت نیست، پوشه را مستقیم بفرستید. گردو آن را همانطور که از گیت میگرفت میسازد: استک را تشخیص میدهد، میسازد و اجرا میکند.
از پنل
«بارگذاری پوشه» را انتخاب کنید
در «سرویس جدید» گزینهٔ «بارگذاری پوشه» را بزنید.
پوشه را رها کنید
پوشهٔ پروژه، چند فایل، یا یک فایل zip یا .tar.gz را در کادر بکشید و رها کنید. مرورگر فایلها را فشرده میکند و میفرستد.
پیشنهادها را بررسی و منتشر کنید
بقیه مثل اولین استقرار است.
- پوشههای
node_modulesو.gitفرستاده نمیشوند؛ وابستگیها هنگام ساخت نصب میشوند. - حجم فشردهشده نباید از ۲۰۰ مگابایت بیشتر باشد. اگر بیشتر است، فایلهای ساختهشده (
dist،build،.next)، ویدیوها و دیتابیسهای محلی را از پوشه بیرون بگذارید.
نسخهٔ تازه
برای انتشار تغییرات، در صفحهٔ سرویس «استقرار از کد جدید» را بزنید و پوشه را دوباره بفرستید. نسخهٔ قبلی تا آماده شدن نسخهٔ تازه کار میکند.
از ترمینال
با CLI گردو، در پوشهٔ پروژه:
gerdoo deployبار اول سرویس تازهای به نام پوشه میسازد (قبلش تأیید میگیرد؛ در CI با -y بدون سؤال) و پوشه را به آن «وصل» میکند: یک پوشهٔ .gerdoo کنار پروژه ساخته میشود. دفعههای بعد همان دستور همان سرویس را بهروز میکند.
CLI هم .git و node_modules را نمیفرستد. برای بیرون گذاشتن چیزهای دیگر، یک فایل .gerdooignore در ریشهٔ پروژه بسازید و در هر خط یک مسیر بنویسید (مثلاً .env یا uploads).
قبل از استقرار، gerdoo check مشکلات رایج را پیدا میکند: فایلهای رمز که نباید فرستاده شوند، متغیرهایی که کد لازم دارد و تعریف نشدهاند، یا برنامهای که روی PORT گوش نمیدهد. این بررسیها فقط هشدارند و جلوی استقرار را نمیگیرند.
برای اینکه تنظیمات (پورت، دستور اجرا، متغیرهای لازم) همراه پروژه بماند، یک فایل gerdoo.json در ریشهٔ پروژه بگذارید. جزئیاتش در فایلهای پیکربندی آمده است.
فایل .env یا کلیدهای خصوصی داخل پوشه هم فرستاده میشوند و داخل ایمیج میروند. رمزها را در متغیرهای سرویس بگذارید؛ در پنل این فایلها را قبل از ارسال از پوشه بیرون بیاورید و با CLI در .gerdooignore بنویسیدشان.